คู่มือ / เ⁠ม⁠นูและสูตรอาหาร

ของกึ่งสำเร็จรูปและของเตรียม

ซอส น้ำหมัก น้ำซุป และการแล่ — สูตรของตัวเอง ผลผลิต ต้นทุน การผลิตเป็นล็อต และการนับสต๊อกของเตรียม

ของกึ่งสำเร็จรูปคือสิ่งที่เตรียมไว้ล่วงหน้าและใช้ในหลายเ⁠ม⁠นู: ซอส น้ำหมัก แป้ง น้ำซุป ปลาที่แล่แล้ว ผักหั่น

ของกึ่งสำเร็จรูป: ผลผลิตและต้นทุนต่อหน่วย

ทำไมต้องแยกเป็นรายการ

ถ้าไม่มีของกึ่งสำเร็จรูป ต้องใส่ส่วนผสมของซอสลงในทุกเ⁠ม⁠นูที่ใช้ซอสนั้น พอสูตรเปลี่ยน — ต้องแก้ยี่สิบการ์ด และหวังว่าไม่ลืมสักที่

เมื่อมีของกึ่งสำเร็จรูป แก้ครั้งเดียว และต้นทุนคำนวณใหม่ทุกที่ทันที

ข้อที่สอง ซึ่งเห็นได้ไม่ชัดนัก: ของเตรียมแสดงต้นทุนจริงของงานครัว ตราบใดที่ซอส «กระจาย» อยู่ในเ⁠ม⁠นูต่าง ๆ ไม่มีใครรู้ว่าซอสลิตรหนึ่งต้นทุนเท่าไร และเงินเท่าไรถูกเททิ้งตอนปิดกะ

ผลผลิต — ช่องที่สำคัญที่สุด

ของเตรียมมี ผลผลิต: ได้ของสำเร็จเท่าไรจากวัตถุดิบที่ใส่ลงไป

  • ต้มน้ำซุปได้ 10 กก. จากวัตถุดิบ 12 กก. — ผลผลิต 10 กก. และน้ำซุปกิโลกรัมหนึ่งต้นทุนเท่ากับต้นทุนวัตถุดิบทั้งหมดหารด้วย 10
  • ธัญพืชเมื่อต้ม ดูด น้ำ: ข้าว 1 กก. ได้ข้าวสุก 2.6 กก. ผลผลิตมากกว่าที่ใส่ — เป็นเรื่องปกติ ระบบรองรับ
  • ปลาเมื่อแล่ เสีย น้ำหนัก: แซลมอน 10 กก. ได้เนื้อปลา 5.5 กก. และต้นทุนเนื้อปลาต่อกิโลกรัมแพงเกือบสองเท่าของราคาซื้อ
ลืมใส่ผลผลิต — ข้อผิดพลาดที่พบบ่อยที่สุดในสูตร

ถ้าไม่ได้ใส่ผลผลิต หรือใส่เท่ากับที่ใส่วัตถุดิบ ต้นทุนเนื้อปลาจะเท่ากับราคาปลาทั้งตัว ฟู้ดคอสต์ของซูชิโรลจะต่ำกว่าจริงครึ่งหนึ่ง และเ⁠ม⁠นูที่ขายขาดทุนจะดูเหมือนมีกำไร

ต้นทุน

คำนวณจากส่วนประกอบเหมือนเ⁠ม⁠นู และคำนวณใหม่เองเมื่อราคาซื้อเปลี่ยน ไม่มีการกรอกเอง — ราคามาจากการรับสินค้าเท่านั้น

ของกึ่งสำเร็จรูปใส่ในของกึ่งสำเร็จรูปอีกตัวได้: ซอสอยู่ในน้ำสลัดที่อยู่ในเ⁠ม⁠นู ไม่จำกัดจำนวนชั้น และต้นทุนคำนวณตลอดทั้งสาย

สองวิธีจัดการของเตรียม

เลือกตามว่าคุณต้องการ ยอดคงเหลือของเตรียม เป็นตัวเลขแยกหรือไม่

ไม่นับสต๊อกนับสต๊อก
ทำงานอย่างไรเมื่อขายเ⁠ม⁠นู ตัดวัตถุดิบตั้งต้นผลิตของเตรียมด้วยเอกสาร และเก็บในคลังเหมือนวัตถุดิบ
เห็นอะไรการใช้วัตถุดิบการใช้วัตถุดิบ และ ของเตรียมที่มีอยู่
ตรวจนับสต๊อกนับเฉพาะวัตถุดิบนับของเตรียมด้วย: «ซอสเหลือ 3.4 กก.»
เหมาะกับใครครัวเล็ก ทำของเตรียมตามอ⁠อ⁠เ⁠ด⁠อ⁠ร์ครัวที่ทำเป็นล็อตไว้หลายวัน

วิธีแรกง่ายกว่า วิธีที่สองแม่นกว่า ควรเริ่มด้วยวิธีแรก แล้วเปลี่ยนเป็นวิธีที่สองสำหรับของเตรียมที่อยู่ในตู้เย็นจริงและเสียได้จริง

ผลิตเป็นล็อต

ถ้านับสต๊อกของเตรียม การทำแต่ละล็อตจะบันทึกด้วยเอกสาร:

  1. เลือกของเตรียมและจำนวนที่จะทำ
  2. ระบบแสดงว่าจะใช้วัตถุดิบเท่าไรตามสูตร และในคลังมีพอไหม
  3. ยืนยันเอกสาร: วัตถุดิบถูกตัด ของเตรียมถูกรับเข้าพร้อมต้นทุนของมัน
  4. ถ้าผลผลิตจริงต่างจากที่คำนวณ — ใส่ผลผลิตจริง: ของเตรียมไม่ได้ออกมาเท่ากันทุกครั้ง

สำหรับครัวที่ทำของเตรียมเป็นล็อตทุกวัน มีหน้าจอบอร์ดแยก: ต้องเตรียมอะไร ทำไปแล้วเท่าไร อะไรถูกตัดทิ้งเพราะใช้ไม่ได้ บอร์ดและการยืนยันล็อตใช้สิทธิ์ต่างกัน — พนักงานในกะดูแผนได้ ส่วนการยืนยันล็อตทำโดยคนที่ได้รับมอบหมาย

ตัดของเตรียมทิ้ง

ของเตรียมเสียได้เหมือนวัตถุดิบทั่วไป ของที่เสียตัดทิ้งด้วยการตัดสต๊อกปกติพร้อมเหตุผล — แล้วสิ้นเดือนจะเห็นว่าเงินเท่าไรถูกเททิ้งเฉพาะในส่วนของเตรียม นี่คือตัวเลขที่มีประโยชน์ที่สุดตัวหนึ่งสำหรับคุยกับเชฟ

ตรวจนับสต๊อก

ของเตรียมที่นับสต๊อกเข้าร่วมการตรวจนับสต๊อกเหมือนวัตถุดิบ: ชั่งแล้วกรอกตัวเลขจริง

นับของเตรียมแยกเป็นการตรวจนับบางส่วน

ซอสและของเตรียมนับทุกวันอังคารพร้อมบาร์จะสะดวก: มีไม่มาก ราคาแพง และเสียเร็วกว่าอย่างอื่น

ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย

  • ตั้งของเตรียมเป็นเ⁠ม⁠นู — แล้วจะใส่ในเ⁠ม⁠นูอื่นไม่ได้ และต้นทุนไม่ถูกรวม
  • ไม่ใส่ผลผลิต — ต้นทุนสูงหรือต่ำผิดไปหลายเท่า
  • เปิดนับสต๊อกแต่ไม่บันทึกการผลิต — ยอดคงเหลือติดลบ และการตรวจนับแสดงส่วนต่างทุกครั้ง
  • หน่วยของเตรียมกับในสูตรไม่ตรงกัน — ของเตรียมเป็นกิโลกรัม แต่ในเ⁠ม⁠นูเป็น «0.2 ชิ้น»: นับในหน่วยที่คุณชั่ง