คู่มือ / เ⁠ม⁠นูและสูตรอาหาร

สูตร: ส่วนประกอบและต้นทุน

น้ำหนักก่อนและหลังเตรียม การสูญเสียระหว่างเตรียม ของกึ่งสำเร็จรูปที่ซ้อนอยู่ ฟู้ดคอสต์มาจากไหน และอ่านกำไรอย่างไร

สูตรคือส่วนประกอบของเ⁠ม⁠นูเป็นกรัมและมิลลิลิตร จากสูตรได้สองอย่าง: ต้องตัดอะไรจากสต๊อกเมื่อขาย และเ⁠ม⁠นูนี้ต้นทุนเท่าไรสำหรับร้าน

สูตรเมนูและต้นทุนรวมตามราคาซื้อปัจจุบัน

น้ำหนักก่อนและหลังเตรียม

  • น้ำหนักก่อนเตรียม (บรุตโต) — วัตถุดิบที่เบิกจากคลังเท่าไร
  • น้ำหนักหลังเตรียม (เน็ตโต) — ถึงจานเท่าไร

ส่วนต่างคือการสูญเสียระหว่างเตรียม: ปอก แล่ เคี่ยว ทอด ใส่เป็นอัตราการสูญเสียตามวิธีทำ ไม่ใช่ «กะเอา»: มันฝรั่งต้มกับมันฝรั่งทอดสูญเสียไม่เท่ากัน

สิ่งที่ตัดจากสต๊อกคือ น้ำหนักก่อนเตรียม — ของที่ใช้ไปจริง

ของกึ่งสำเร็จรูป

ซอส น้ำหมัก แป้ง น้ำซุป — คือของกึ่งสำเร็จรูปที่มีสูตรและผลผลิตของตัวเอง ใส่ในเ⁠ม⁠นูเหมือนวัตถุดิบทั่วไป ส่วนต้นทุนคำนวณจากส่วนประกอบของมันเอง

ซ้อนกันได้ไม่จำกัดชั้น: ซอสอยู่ในของเตรียมที่อยู่ในเ⁠ม⁠นู

ต้นทุนมาจากไหน

จากการรับสินค้า วิธีคือค่าเฉลี่ยถ่วงน้ำหนักเคลื่อนที่: ทุกครั้งที่ของเข้า ราคาใหม่จะผสมกับราคาเก่าตามสัดส่วนจำนวน

ห้ามกรอกต้นทุนเอง ไม่สะดวกอยู่ครั้งเดียว — ตอนเริ่มต้นที่ยังไม่มีการรับสินค้า แต่หลังจากนั้นฟู้ดคอสต์จะไม่ใช่ตัวเลขที่แต่งขึ้น

ของที่ไม่ได้ทำเอง แต่ซื้อมาแล้วขายตามนั้น — โคล่า เบียร์ น้ำ — ไม่ต้องมีสูตร: กรอกราคาซื้อในการ์ดได้เลย ดูซื้อมาขาย

ฟู้ดคอสต์และกำไร

  • ต้นทุน — ผลรวมของส่วนประกอบ
  • กำไร — ราคาลบต้นทุน
  • ฟู้ดคอสต์ — ต้นทุนเป็นเปอร์เซ็นต์ของราคา

เกณฑ์ของครัวคือ 25–35 % บาร์ต่ำกว่านั้น แต่ที่สำคัญกว่าตัวเลขคือการเปลี่ยนแปลง: ฟู้ดคอสต์ที่ขึ้นจาก 30 เป็น 40 % ในหนึ่งเดือน แปลว่าราคาซื้อแพงขึ้น หรือของออกจากคลังมากกว่าที่ควร

ตัวเลือกเพิ่มเติมในต้นทุน

ท็อปปิ้งมีสูตรของตัวเองและคำนวณแยก ในรายการเ⁠ม⁠นูจะเห็นต้นทุนของเ⁠ม⁠นูพื้นฐาน — ท็อปปิ้งบวกเพิ่มตอนขาย

ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย

  • น้ำหนักเป็นชิ้น — ถ้าวัตถุดิบซื้อเป็นชิ้นแต่ใช้เป็นกรัม ให้กำหนดแพ็ก: «ไข่ 1 ฟอง = 55 ก.»
  • ลืมการสูญเสีย — ปลาที่ซื้อทั้งตัวให้เนื้อประมาณครึ่งหนึ่ง ถ้าไม่ใส่อัตราการสูญเสีย ต้นทุนจะต่ำกว่าจริงครึ่งหนึ่ง
  • ตัวเลือกขนาดไม่มีสูตร — ที่ใหญ่จะใช้ส่วนประกอบของขนาดพื้นฐาน และฟู้ดคอสต์จะผิด